Do spalania drewna w kotłach do tego przystosowanych należy używać drewna o wilgotności do 20%. Dlatego bardzo ważne jest prawidłowe składowanie i suszenie drewna.

Drewno do wysuszenia potrzebuje minimum dwa lata. Wykres przedstawia zawartość wody w drewnie bukowym przy składowaniu na wolnym powietrzu. Można tu zaobserwować, że drewno po ośmiu miesiącach składowania znowu wchłania wilgoć. Od 14 do 21-go miesiąca ma wilgotność poniżej 20%.

Drewno powinno być składowane w miejscach przewiewnych , możliwie nasłonecznionych
osłoniętych przed deszczem- najlepiej od południowej strony.
Rzędy ułożonego drewna powinny być na szerokość dłoni odsunięte od siebie , aby powietrze mogło swobodnie miedzy nimi cyrkulować i odprowadzać wilgoć.

Niedopuszczalne jest składowanie świeżego drewna w kotłowni. Nie przesycha ono w takich warunkach, ale następuje jego rozkład spowodowany grzybem.

Tylko dobrze wysuszone drewno może być składowane w prawidłowo wentylowanej kotłowni.
Drewno w zależności od czasu i warunków suszenia zawiera

• drewno suszone w suszarniach do 10% wilgotności
• dobrze wysuszone drewno na powietrzu 15% wilgotności
• wysuszone drewno na wolnym powietrzu osłonięte od deszczu jesienią i zimą 20%
• Świeże drewno prosto z lasu więcej jak 50% wilgotności

Wilgotność a wartość energetyczna drewna

Wartość energetyczna drewna w dużym stopniu zależy od jego wilgotności. Im większa wilgotność tym niższa jego wartość energetyczna. Zawarta w drewnie woda musi przy spalaniu zostać odparowana. Im więcej wody w drewnie, tym więcej tracimy zawartej w drewnie energii na jej odparowanie

Tabela pokazuje zależność pomiędzy wilgotnością drewna w procentach, a wartością
energetyczną w kWh/kg .

Wilgotność w %	10	15	20	30	40	50
Wartość energetyczna KWh/kg	4,6	4,3	4,0	3,4	2,9	2,3

Można zauważyć , że drewno świeże o wilgotności 50% posiada tylko połowę wartości energetycznej tego co drewno o wilgotności 10%. Wynika z tego, że spalanie drewna świeżego jest nie tylko nie gospodarne, ale wręcz szkodliwe dla środowiska. Wysoka zawartość wody w drewnie powoduje obniżanie temperatury spalania, a co za tym idzie mocne dymienie, smołowanie, kondensacja wody kominie oraz jego uszkodzenia. Zwiększona emisja szkodliwych substancji w spalinach, które nie uległy spaleniu.
Suszone na powietrzu drewno osiąga wilgotność 20% w następującym czasie:

• 12 - 18 miesięcy jodła , świerk, wierzba, topola, lipa
• 16 - 24 miesiące sosna, olcha, jesion, drzewa owocowe, dąb, buk, brzoza

Proces spalania
W proces spalania można podzielić na trzy fazy:
1. Faza suszenia
w tej fazie woda zawarta w drewnie zamienia się w parę wodną. Temperatura ok. 100C.
Poprzez szybkie suszenie drewno kurczy się i pęka , co przyspiesza proces jednak temperatura spalania w tej fazie jest niska występuje dymienie, energia tracona jest na suszenie, czas fazy suszenia zależy od ilości wody zawartej w drewnie.

2. Faza odgazowania drewna
Po fazie suszenia temperatura wzrasta ze 100C do ok. 300C rozpoczyna się proces odgazowania. Z drzewnej masy wydobywa się bardzo bogaty w energię gaz drzewny o różnorodnym składzie chemicznym , którego głównymi składnikami jest węgiel, tlen i wodór.
Drewno mimo że należy do paliw stałych w 84% składa się z substancji, które zamieniają się w procesie spalania w gaz drzewny. Gaz drzewny spalając się w odpowiednich warunkach wytwarza długi niebiesko-żółty płomień o temperaturze 800C do 1000C.